Dementie
U staat er nooit alleen voor
‘Wij zien u graag gelukkig’ is het motto van Anima. En dat gaat natuurlijk op voor al onze bewoners, ook voor zij met dementie. Onze ervaren zorgteams bieden elke bewoner een gepersonaliseerd zorgplan aan waardoor de bewoners in onze woonzorgcentra optimaal verzorgd worden en er van een volwaardige en gelukkige oude dag kunnen genieten.
Ynske en Phara lichten toe hoe de Anima-aanpak écht zorg op maat aanbiedt. En hoe zij opgeleid zijn om familie in die zorg bij te staan.
Kinesitherapeute Sylvia legt uit hoe zij bewoners met dementie motiveert en hen beter kan helpen door te vertrekken van hun leefwereld en interesses. Samen gezonder en gelukkiger!
Uiterst belangrijk daarbij is om goed met de bewoners te communiceren. Dat begint bij het herkennen van de fase van de ziekte waarin de bewoner zich bevindt om hen positief te blijven motiveren.
Sylvia legt uit hoe ze dat doen:
Bij Anima helpt echt iedereen om onze bewoners gelukkig te maken. Zo ook bijvoorbeeld onze kok Dries die speciaal voor bewoners in een proces van dementie slimme oplossingen ontwikkelde om hen beter én smakelijk te laten eten.
We hebben onze aanpak samengevat in 6 stappen. Die kunt u hier lezen.
De eerste daarvan is het Niet-Pluis-Gevoel. U herkent het misschien ook wel: u merkt op dat uw ouder namen vergeet. Of makkelijker gedesoriënteerd is. Op zich is dat geen reden tot paniek maar gewoon een signaal om informatie en hulp te zoeken.
U kunt in dat geval uiteraard terecht bij uw huisdokter. Maar ook in één van onze woonzorgcentra in uw buurt bent u welkom. Wij luisteren graag. Maak gerust een afspraak in een woonzorgcentrum in uw buurt voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek met rondleiding.
‘Thuis is de familie verplicht te focussen op wat de patiënt niet meer kan, zoals bijvoorbeeld zelf koken. Wij geven structuur en omkadering en focussen daarbij op wat ze wél nog kunnen.’
Sophie, verpleegster bij Anima
‘Papa ging vroeger altijd naar een café in het dorp. Ik stelde voor om nog eens samen te gaan. ‘Dat hoeft niet, mijn café is nu hier’, zei hij.’
Zoon van een bewoner met dementie
‘Soms heb ik het moeilijk. Dan bel ik met het zorgteam over paps. Die eerlijke, open communicatie stelt mij enorm gerust.’
Dochter van een bewoonster met dementie